الطاف خفيه

در باره لطف و عنایت الهی در هشت سال دفاع مقدس ملت ایران

خنده
ساعت ۱۱:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ مهر ۱۳۸٥  


خندیدن و شادی بخصوص در شبهای عملیات که بیشترین خطرات در پیش بود٬ جزء لاینفک زندگی در جبهه بود. این شادی بیشتر در دل کسانی بود که داوطلبانه به جبهه آمده بودند. کسانی که میتوانستند نیایند ولی آمده بودند.
این خنده و لبخند بر لب شهدای زیادی به هنگام شهادت نقش بست. چرا؟‌ چون آنان مرگ را نابودی نمیدانستند. ایمان به آخرت بخش لاینفک روحیه ی شادی بخش رزمندگان بود.


کلمات کلیدی: